عاشقان امیرالمومنین علی(علیه السلام )

مرقد مطهر حضرت امام رضا(ع) قبله گاه دل هاى مشتاق و عاشقان دلداده آن حضرت در سراسر جهان است.شيدادلان كوى دوست با تحمّل مشقت هاى فراوان به زيارت بارگاه نورانى آن امام مى شتابنـد و گــاهى در خلوت لحظات ، چنان شوق زيارت بى تابشان مى كند كه آرزو مى كنند ايكاش مى توانستند همواره در محضر مولاى خود، حرم مطهر رضوى باشند و عرض ارادت و ادب كنند، لكن اين امر هميشه و براى همگان مقدور نمى گردد. آستان قدس رضوى با فراهم سازى امكان نيل به زيارت از راه دور،زمينه اين ارتباط از طريق سايت اينترنت را فراهم آورده است تا از هر كجا و هر زمان كه اراده نماييد خود رادر محضر امام رئوفتان بيابيد.

نحوه تشرّف به زيارت از طريق اينترنت

 

این روزها که می گذرد همه در انتظار آمدنش هستند اما:
هر یک به زبانی صفت حمد او گوید
بلبل به غزلخوانی و طوطی به ترانه
چنانچه در آیین زرتشت از او به نام "سوشیانت" یا "سوشیانس"(نجات دهنده بزرگ جهان) ودر میان یهودیان به نام "ماشیع"(مهدی بزرگ) و در آیین هندی به نام "آواتارا" و در آیین بودایی به نام "بودای پنجم" و در میان برهماییان به نام "ویشنو" و در کتاب شاکمونی از کتب مقدس دادتک برهماییان به نام "آخرین وصی ممتاطا"(محمد) و در کتاب پاتیکل به نام "راهنما"(هادی و مهدی) تعبیر نموده اند و اهالی صربستان در انتظار "مارکوکرالیویچ" و ساکنان جزایر انگلستان در اتنظار "آرتور" و ایرانیان باستان در انتظار "گرزاسپه" و یونانیان در انتظار "کالویبرگ" و اقوام اسکاندیناوی در انتظار "اودین" و اقوام اروپای مرکزی در انتظار "بوخص" و اقوام آمریکای لاتین در انتظار "کوتزلکوتل" و چینی ها در انتظار "کرشنا" به سر می برند.
التماس دعا

نام شريف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترين لقب آن حضرت، «معصومه» است. پدر بزرگوارش امام هفتم شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع) و مادر مكرمه اش حضرت نجمه خاتون (س) است . آن بانو مادر امام هشتم نيز هست . لذا حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از يك مادر هستند. ولادت آن حضرت در روز اول ذيقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينه منوره واقع شده است. ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى مواجه با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت.

در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى سفر تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اين كه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه ببرند راهى خراسان شدند.

يك سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. اين جا بود كه آن حضرت نيز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زينب(س) پيام مظلوميت و غربت برادر گراميشان را به مردم مؤمن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبيت (ع) را با حكومت حيله گر بنى عباس اظهار مى كرد. بدين جهت تا كاروان حضرت به شهر ساوه رسيد عده اى از مخالفان اهلبيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند،سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتيجه تقريباً همه مردان كاروان به شهادت رسيدند، حتى بنابر نقلى حضرت(س) معصومه را نيز مسموم كردند.

به هر حال ، يا بر اثر اندوه و غم زياد از اين ماتم و يا بر اثر مسموميت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س)بيمار شدند و چون ديگر امكان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمود. پرسيد: از اين شهر«ساوه» تا «قم» چند فرسنگ است؟ آن چه بود جواب دادند، فرمود: مرا به شهر قم ببريد، زيرا از پدرم شنيدم كه مى فرمود: شهر قم مركز شيعيان ما است. بزرگان شهر قم وقتى از اين خبر مسرت بخش مطلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند; و در حالى كه «موسى بن خزرج» بزرگ خاندان «اشعرى» زمام ناقه آن حضرت را به دوش مى كشيد و عده فراوانى از مردم پياده و سواره گرداگرد كجاوه حضرت در حركت بودند، حدوداً در روز ٢٣ ربيع الاول سال ٢٠١ هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. سپس در محلى كه امروز «ميدان مير» ناميده مى شود شتر آن حضرت در جلو در منزل «موسى بن خزرج» زانو زد و افتخار ميزبانى حضرت نصيب او شد.

آن بزرگوار به مدت ١٧ روز در اين شهر زندگى كرد و در اين مدت مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار متعال بود.

محل عبادت آن حضرت در مدرسه ستيه به نام «بيت النور» هم اكنون محل زيارت ارادتمندان آن حضرت است.

سرانجام در روز دهم ربيع الثانى و «بنا بر قولى دوازدهم ربع الثانى» سال ٢٠١ هجرى پيش از آن كه ديدگان مباركش به ديدار برادر روشن شود، در ديار غربت و با اندوه فراوان ديده از جهان فروبست و شيعيان را در ماتم خود به سوگ نشاند .مردم قم با تجليل فراوان پيكر پاكش را به سوى محل فعلى كه در آن روز بيرون شهر و به نام «باغ بابلان» معروف بود تشييع نمودند. همين كه قبر مهيا شد دراين كه چه كسى بدن مطهر آن حضرت را داخل قبر قرار دهد دچار مشكل شدند، كه ناگاه دو تن سواره كه نقاب به صورت داشتند از جانب قبله پيدا شدند و به سرعت نزديك آمدند و پس از خواندن نماز يكى از آن دو وارد قبر شد و ديگرى جسد پاك و مطهر آن حضرت را برداشت و به دست او داد تا در دل خاك نهان سازد.

آن دو نفر پس از پايان مراسم بدون آن كه با كسى سخن بگويند بر اسب هاى خود سوار و از محل دور شدند.

بنا به گفته بعضي از علما به نظر مى رسد كه آن دو بزرگوار، دو حجت پروردگار: حضرت رضا (ع) و امام جواد (ع) باشند چرا كه معمولاً مراسم دفن بزرگان دين با حضور اوليا الهي انجام شده است.

پس از دفن حضرت معصومه(س) موسى بن خزرج سايبانى از بوريا بر فراز قبر شريفش قرار داد تا اين كه حضرت زينب فرزند امام جواد(ع) به سال ٢٥٦ هجرى قمرى اولين گنبد را بر فراز قبر شريف عمه بزرگوارش بنا كرد و بدين سان تربت پاك آن بانوى بزرگوار اسلام قبله گاه قلوب ارادتمندان به اهلبيت (ع). و دارالشفاي دلسوختگان عاشق ولايت وامامت شد.

 

فجر تا سينه‌ي آفاق شکافت ------------------ چشم بيدار علي خفته نيافت
ناشناسي که به تاريکي شب ---------------------- مي‌برد شام يتيمان عرب
پادشاهي که به شب برقع پوش ----------------- مي‌کشد بار گدايان بر دوش
تا نشد پردگي آن سر جلي -------------------- نشد افشا که علي بود علي

شاهبازي که به بال و پر راز ---------------------------- مي‌کند در ابديت پرواز
عشقبازي که هم آغوش خطر ------------------------- خُفت در خوابگه پيغمبر
آن دم صبح قيامت تاثير---------------------------- حلقه‌ي در شد از او دامنگير
دست در دامن مولا زد در --------------------------- که علي بگذر و از ما مگذر
شال شه وا شد و دامن به گرو ---------------- زينبش دست به دامان که مرو
شال مي‌بست و ندايي مبهم ----------------------- که کمربند شهادت محکم

پيشوايي که ز شوق ديدار -------------------------- مي کند قاتل خود را بيدار
ماه محراب عبوديت حق -------------------------- سر به محراب عبادت منشق
مي‌زندپس لب او کاسه‌ي شير ---------------- مي‌کند چشم اشارت به اسير
چه اسيري که همان قاتل اوست ----------- تو خدايي مگر اي دشمن دوست

در جهاني همه شور و همه شر --------------------- ها عَلِيٌ بَشَرٌ کَيفَ بَشَر
کفن از گريه‌ي غسّال خجل --------------------------- پيرهن از رخ وَصّال خجل
شبروان مست ولاي تو علي --------------------- جان عالم به فداي تو علي
 

عرض تسلیت به مناسبت سالروز شهادت امام جعفر صادق (ع)

 خدمت شیعیان آن حضرت

 

 

بخـت از دهـان دوسـت نشـانم نمی دهد

دولـت خبـر ز راز نهـانم نمـی دهـد

مردم دراين فراق و در آن پرده راه نيست

یا هست و پرده دار نشانم نمی دهد

 

بازهم این دل هوای کوی يارراکرد اما نمی دانم یارش را از کجا پیدا کنم همه جا را گشته ام شب ها در آرزوی دیدنش به صبح می رسانم و روزها را...

میگویند جمعه می آید اما جمعه ها غریبانه می آیند و میروند و خبری از دوست نیست.نمیدانم باید تاکی در انتظار بهانه بودنم چشمانم را خون فشان ببینم. اما همچنان در انتظارش می نشینم تا مژدگانی آمدنش را به من بدهند.

محبوب من : جوانی ام را چه سود اگر آن را به پای عزیزی چون تو نریزم ؟

عزیز من :  هر شب از خدایم می خواهم تا هر چه زودتر آن قدوم ملکوتی را بنمایاند.

می گویند از بقیع می آیی و جای پای رسول را دوباره می نمایانی. پس کی ؟

 آن صبح صادق کدامین روز عمر من است.

میوه ی دل فاطمه : ناکسان دوباره هیزم ها را جمع کرده اند .مگر پسر برای مادر کاری نمی کند؟

بیا و دل هایی را که در انتظارت شرحه شرحه اند مداوا کن که طبیبشان تویی جز تو بر این زخم مرحمی نیست.

 

خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن

تا ببینم که سرانجام چه خواهد بودن